ღ♥ღ اتل متل جدایی...عروسکم کجایی،گاو حسن پریشون،یه دل داره پر از خون، عشقم که رفت هندستون         خونم شده قبرستون ،یه عشق دیگه بردار،یه دنیا غصه بردار، اسمش رو بذار بچگی، تا آخر زندگی،هاچین و واچین تموم شد،عمر منم حروم شد... ღ♥ღ

دختران شهر

به روستا فکر میکنند

دختران روستا

در آرزوی شهر میمیرند

مردان کوچک

به آسایش مردان بزرگ فکر می کنند

مردان بزرگ
در آرزوی آرامش مردان کوچک میمیرند

کدام پل

در کجای جهان

شکسته است
که هیچکس به خانه اش نمیرسد.

مرتضی معظمی

گل باغ آشنایی

مه من نقاب بگشا زجمال کبریایی
که بتان فروگذارند اساس خودنمایی
شده انتظارم از حد چه شود که رخ نمایی
ز دو دیده خون فشانم ز غمت شب جدایی
چه کنم که هست اینها گل باغ آشنایی
چه کسم، چه کاره ام من که رسم به عاشقانت
شرف است انکه بوسم قدم ملازمانت
به کمین استخوانی که همی خورم ز خوانت
همه شب نهاده ام رو چو سگان بر آستانت
که رقیب در نیاید به بهانه ی گدایی
چو بنای کار عاشق، همه سوز و ساز دیدم
ز جهانیان گروهی به ره حجاز دیدم
ره عشق را یکسر به نیاز و ناز دیدم
چو به عشق غرق گشتم همه پاکباز دیدم
چو به صومعه رسیدم همه زاهد ریایی
دم صبح گشت ما را به فضای باغ مسکن
به خیال آنکه دلخوش شوم از چنین نشیمن
که بگفت عندلیبی به هزار ناله با من
سر وصل گل ندارم ز چه رو روم به گلشن
که شنیده ام ز گلها همه بوی بی وفایی

شیخ بهایی

یک مترسک در باد
دخترک را ترساند
هیچ کس فکر نمی‌کرد
که مترسک عاشق دخترک زیبایی است
که برای مادران ِ صحرا
می‌برد کوزه آب
(مهدی گلچین)

هابیلــی ام اما شمــا قابیـــــل هستیــد
مشتاق خون پاک یک هابیــــل هستیــد

گر تیــــغ با اذن خدا دیـگر نبرّیــد
تیغ گلوی ناز اسماعیل هستیــد

جان را خـــدا داد و شمــا در بـردن آن
گاهی سراپا مرگ و عزرائیل هستیــد

رنگ و لعاب خنده هاتان پـــوسـت انداخت
شیطان هم سیـــمای جبرائیــل هستیــد

حرف و حدیث و گفته هاتان مسخ ایراد
آری شما از نسـل اسرائیــــل هستیــد

از حد گذر کرده ست ظلم و جورتان، چون
نـــاآشنـــــا با صـــور اسرافیــــل هستیــد

تسبیـــح در دستم، فقط تکـــرار این ذکــر
هابیلــی ام اما شمــا قابیـــــل هستیــد